24 marca 2016. Wielki Czwartek

Jezus w światyni

Jezus w światyni

Msza z poświęceniem Krzyżma. Reminiscencja.

Krzyżmo to ta substancja, której używa się przy udzielaniu chrztu, bierzmowania, święceń kapłańskich (pamiętamy, że jako Kościół przez zanurzenie w kapłaństwie Chrystusa w całości tworzymy lud kapłański), a także konsekracji biskupów, kościołów i ołtarzy. Namaszczonym jest Mesjasz. Pisząc o namaszczeniu Izajasz zapowiada Jego przyjście:

Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać razy serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski u Pana, i dzień pomsty dla naszego Boga; aby pocieszać wszystkich zasmuconych, by rozweselić płaczących na Syjonie, aby dać im wieniec zamiast popiołu, olejek radości zamiast szaty smutku, pieśń chwały zamiast zgnębienia na duchu. (Iz 61, 1-3)

To przyjście świętowaliśmy w uroczystości Bożego Narodzenia. Objawienie, czy tez przedstawienie się Jezusa współczesnym w pierwszym swoim wystąpieniu publicznym, wspominaliśmy niedługo potem, bo rzecz działa się po powrocie Jezusa z pustyni (na którą został “wyrzucony” tuż po chrzcie od-Janowym). Przypominamy sobie o tym i dziś, kiedy zakończyliśmy czterdziestodniowy Wielki Post będący wspomnieniem tego właśnie pobytu Jezusa na pustyni, a zarazem stoimy na progu Świętego Triduum Paschalnego.

Jezus przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane:
«Duch Pański spoczywa na mnie, ponieważ mnie namaścił i posłał mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnych, abym obwoływał rok łaski od Pana».
Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich «Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli». (Łk 4, 16-21)

Jezus się przedstawił i to był chyba pierwszy raz, gdy słuchacze ulegli chęci zabicia Go. To fragment, który perfekcyjnie łączy święta związane z różnymi obszarami objawienia Jezus światu ze świętami Największej Nocy w dziejach ludzkości, która zawarła mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa.

wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. 30 On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się. (Łk 4, 28, 29)

Share

w

Kategorie